Piłkarze Nerazzurri zdawali sobie sprawę, że dzięki korzystnym wynikom w innych meczach im do zdobycia tytułu wystarczał remis. Musieli jednak uważać, gdyż Parma potrafiła postawić się już w tym sezonie wielu rywalom, dlatego rozpoczęli spokojnie, cierpliwie budując akcje. Pierwszą dogodną okazję miał Denzel Dumfries, jednak jego strzał głową minął słupek o centymetry.
Przewaga gospodarzy rosła, ale zawodnicy Parmy nie zamierzali się jedynie przyglądać ich poczynaniom. Yanna Sommera postraszył m.in. Mateo Pellegrino, choć i on nie zachował precyzji. Po krótkiej fazie dekoncentracji Inter odzyskał inicjatywę, a goście mieli sporo szczęścia. Nicolo Barella uderzył w poprzeczkę, a piłkę nieco zdezorientowany z linii bramkowej wybił ostatecznie Zion Suzuki.
W końcu więcej odpowiedzialności za rozgrywanie wziął Piotr Zieliński i to właśnie po jego akcji podopieczni Christiana Chivu objęli prowadzenie. Tuż przed przerwą polski pomocnik posłał idealne podanie do Marcusa Thurama, który precyzyjnym strzałem otworzył wynik starcia. Dzięki trafieniu Francuza Zieliński miał udział w zdobyciu bramek w ostatnich trzech ligowych meczach rozgrywanych na własnym boisku (1 gol, 2 asysty).
W drugiej połowie na murawie działo się już niewiele, choć gracze Interu starali się jeszcze zdobyć bramką dającą większą pewność. Swojego trafienia szukał także Zieliński, ale przy próbie strzału sfaulował przeciwnika i otrzymał żółtą kartkę. Polak był wyraźnie zirytowany tym faktem, kierując pretensje do sędziego. Po chwili Zieliński oraz Thuram opuścili murawę przy gromkich brawach z trybun.
Gola strzelił za to zmiennik Polaka, Henrikh Mkhitaryan, który wykorzystał kapitalne podanie innego rezerwowego Lautaro Martineza. Gospodarze utrzymali korzystny rezultat, a po ostatnim gwizdku na legendarnym San Siro rozpoczęła się wielka feta. Inter dzięki zwycięstwu zdobył 21. tytuł mistrza Włoch. To drugie scudetto w karierze Zielińskiego, wcześniej Polak zdobył to trofeum także z Napoli.